Irlandia
W Irlandii Wielki Głód miał miejsce w 1845 roku. Został on przywleczony wprost ze Stanów Zjednoczonych w formie choroby ziemniaków. Zniszczyła ona zbiory. Na szczęście interwencja rządu brytyjskiego uchroniła kraj przed głodem. Jednakże zaraza nie ustąpiła i w roku następnym wraz z ciągle zmniejszającymi się zbiorami i przymusem sprzedaży zboża jako opłaty czynszu za dzierżawę ziemi coraz więcej mieszkańców Irlandii nie miało co jeść. Coraz częściej obserwować można było głód i choroby. W 1848 roku liczba ofiar sięgnęła już miliona. Irlandczycy zaczęli masowo emigrować, szczególnie w stronę Stanów Zjednoczonych. Do 1850 roku wyjechało około milion ludzi. W 1849 roku zaraza, która pojawiła się w międzyczasie ostatecznie ustąpiła, ale na głód cierpiano jeszcze przez dwa lata.